Sayfa 243 / 604
243. Sayfa صفحة ٢٤٣ Standart Medine mushafının 604 sayfası.
Başlangıç Yusuf 64
Bitiş Yusuf 69
Ayet 6 242. Sayfa 244. Sayfa بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
قَالَ قَالَ
هَلۡ هَلۡ
ءَامَنُكُمۡ ءَامَنُكُمۡ
عَلَيۡهِ عَلَيۡهِ
إِلَّا إِلَّا
كَمَآ كَمَآ
أَمِنتُكُمۡ أَمِنتُكُمۡ
عَلَىٰٓ عَلَىٰٓ
أَخِيهِ أَخِيهِ
مِن مِن
قَبۡلُ قَبۡلُ
فَٱللَّهُ فَٱللَّهُ
خَيۡرٌ خَيۡرٌ
حَٰفِظٗاۖ حَٰفِظٗاۖ
وَهُوَ وَهُوَ
أَرۡحَمُ أَرۡحَمُ
ٱلرَّٰحِمِينَ ٱلرَّٰحِمِينَ
٦٤ ٦٤
"Daha önce kardeşini size emanet ettiğim gibi, şimdi onu emanet eder miyim? Ama Allah en iyi koruyandır, O merhametlilerin merhametlisidir" dedi.
Turkish Translation (Diyanet)
وَلَمَّا وَلَمَّا
فَتَحُواْ فَتَحُواْ
مَتَٰعَهُمۡ مَتَٰعَهُمۡ
وَجَدُواْ وَجَدُواْ
بِضَٰعَتَهُمۡ بِضَٰعَتَهُمۡ
رُدَّتۡ رُدَّتۡ
إِلَيۡهِمۡۖ إِلَيۡهِمۡۖ
قَالُواْ قَالُواْ
يَٰٓأَبَانَا يَٰٓأَبَانَا
مَا مَا
نَبۡغِيۖ نَبۡغِيۖ
هَٰذِهِۦ هَٰذِهِۦ
بِضَٰعَتُنَا بِضَٰعَتُنَا
رُدَّتۡ رُدَّتۡ
إِلَيۡنَاۖ إِلَيۡنَاۖ
وَنَمِيرُ وَنَمِيرُ
أَهۡلَنَا أَهۡلَنَا
وَنَحۡفَظُ وَنَحۡفَظُ
أَخَانَا أَخَانَا
وَنَزۡدَادُ وَنَزۡدَادُ
كَيۡلَ كَيۡلَ
بَعِيرٖۖ بَعِيرٖۖ
ذَٰلِكَ ذَٰلِكَ
كَيۡلٞ كَيۡلٞ
يَسِيرٞ يَسِيرٞ
٦٥ ٦٥
Yüklerini açınca karşılık olarak götürdükleri mallarının kendilerine iade edilmiş olduğunu gördüler. "Ey babamız! Daha ne isteriz; işte mallarımız da bize iade edilmiş; ailemize onunla yine yiyecek getirir, kardeşimizi de korur ve bir deve yükü de artırmış oluruz; esasen bu az bir şeydir" dediler.
Turkish Translation (Diyanet)
قَالَ قَالَ
لَنۡ لَنۡ
أُرۡسِلَهُۥ أُرۡسِلَهُۥ
مَعَكُمۡ مَعَكُمۡ
حَتَّىٰ حَتَّىٰ
تُؤۡتُونِ تُؤۡتُونِ
مَوۡثِقٗا مَوۡثِقٗا
مِّنَ مِّنَ
ٱللَّهِ ٱللَّهِ
لَتَأۡتُنَّنِي لَتَأۡتُنَّنِي
بِهِۦٓ بِهِۦٓ
إِلَّآ إِلَّآ
أَن أَن
يُحَاطَ يُحَاطَ
بِكُمۡۖ بِكُمۡۖ
فَلَمَّآ فَلَمَّآ
ءَاتَوۡهُ ءَاتَوۡهُ
مَوۡثِقَهُمۡ مَوۡثِقَهُمۡ
قَالَ قَالَ
ٱللَّهُ ٱللَّهُ
عَلَىٰ عَلَىٰ
مَا مَا
نَقُولُ نَقُولُ
وَكِيلٞ وَكِيلٞ
٦٦ ٦٦
Babaları: "Hepiniz helak olmadıkça onu bana geri getireceğinize dair Allah'a karşı sağlam bir söz vermezseniz, sizinle göndermeyeceğim" dedi. Söz verdiklerinde: "Sözümüze Allah vekildir" dedi.
Turkish Translation (Diyanet)
وَقَالَ وَقَالَ
يَٰبَنِيَّ يَٰبَنِيَّ
لَا لَا
تَدۡخُلُواْ تَدۡخُلُواْ
مِنۢ مِنۢ
بَابٖ بَابٖ
وَٰحِدٖ وَٰحِدٖ
وَٱدۡخُلُواْ وَٱدۡخُلُواْ
مِنۡ مِنۡ
أَبۡوَٰبٖ أَبۡوَٰبٖ
مُّتَفَرِّقَةٖۖ مُّتَفَرِّقَةٖۖ
وَمَآ وَمَآ
أُغۡنِي أُغۡنِي
عَنكُم عَنكُم
مِّنَ مِّنَ
ٱللَّهِ ٱللَّهِ
مِن مِن
شَيۡءٍۖ شَيۡءٍۖ
إِنِ إِنِ
ٱلۡحُكۡمُ ٱلۡحُكۡمُ
إِلَّا إِلَّا
لِلَّهِۖ لِلَّهِۖ
عَلَيۡهِ عَلَيۡهِ
تَوَكَّلۡتُۖ تَوَكَّلۡتُۖ
وَعَلَيۡهِ وَعَلَيۡهِ
فَلۡيَتَوَكَّلِ فَلۡيَتَوَكَّلِ
ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ
٦٧ ٦٧
Babaları: "Oğullarım! Tek bir kapıdan değil, ayrı ayrı kapılardan girin. Ama Allah katında size bir faydam olmaz, hüküm ancak Allah'ındır, O'na güvendim, güvenenler de O'na güvensinler" dedi.
Turkish Translation (Diyanet)
وَلَمَّا وَلَمَّا
دَخَلُواْ دَخَلُواْ
مِنۡ مِنۡ
حَيۡثُ حَيۡثُ
أَمَرَهُمۡ أَمَرَهُمۡ
أَبُوهُم أَبُوهُم
مَّا مَّا
كَانَ كَانَ
يُغۡنِي يُغۡنِي
عَنۡهُم عَنۡهُم
مِّنَ مِّنَ
ٱللَّهِ ٱللَّهِ
مِن مِن
شَيۡءٍ شَيۡءٍ
إِلَّا إِلَّا
حَاجَةٗ حَاجَةٗ
فِي فِي
نَفۡسِ نَفۡسِ
يَعۡقُوبَ يَعۡقُوبَ
قَضَىٰهَاۚ قَضَىٰهَاۚ
وَإِنَّهُۥ وَإِنَّهُۥ
لَذُو لَذُو
عِلۡمٖ عِلۡمٖ
لِّمَا لِّمَا
عَلَّمۡنَٰهُ عَلَّمۡنَٰهُ
وَلَٰكِنَّ وَلَٰكِنَّ
أَكۡثَرَ أَكۡثَرَ
ٱلنَّاسِ ٱلنَّاسِ
لَا لَا
يَعۡلَمُونَ يَعۡلَمُونَ
٦٨ ٦٨
Babalarının emrettiği gibi girdiler. Esasen bu, Allah katında onlara bir fayda sağlamazdı, ancak Yakub içindeki arzuyu ortaya koymuş oldu. O, şüphesiz kendisine öğrettiğimizi bilir fakat insanların çoğu bilmezler.
Turkish Translation (Diyanet)
وَلَمَّا وَلَمَّا
دَخَلُواْ دَخَلُواْ
عَلَىٰ عَلَىٰ
يُوسُفَ يُوسُفَ
ءَاوَىٰٓ ءَاوَىٰٓ
إِلَيۡهِ إِلَيۡهِ
أَخَاهُۖ أَخَاهُۖ
قَالَ قَالَ
إِنِّيٓ إِنِّيٓ
أَنَا۠ أَنَا۠
أَخُوكَ أَخُوكَ
فَلَا فَلَا
تَبۡتَئِسۡ تَبۡتَئِسۡ
بِمَا بِمَا
كَانُواْ كَانُواْ
يَعۡمَلُونَ يَعۡمَلُونَ
٦٩ ٦٩
Yusuf'un yanına girdiklerinde, kardeşini bağrına bastı ve: "Ben senin kardeşinim, onların yaptıklarına artık üzülme" dedi.
Turkish Translation (Diyanet)
Yusuf suresini bitirdiniz Kur'an'ın tamamından bu cihazda okunan 0%