İki Secde Arasındaki Beş Dilek
اَللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِيْ ، وَارْحَمْنِيْ ، وَعَافِنِيْ ، وَاهْدِنِيْ ، وَارْزُقْنِيْ.
Allah’ım, beni bağışla, bana merhamet et, bana afiyet ver, beni doğru yola ilet ve bana rızık ver.
Allāhumma-ghfir lī, wa-rḥamnī, wa-ʿāfinī, wa-hdinī, wa-rzuqnī.
Kaynak
İbn Abbas (r.a.), Peygamber’in (s.a.v.) iki secde arasında bunu söylemeyi âdet edindiğini rivayet etmiştir:
- Abū Dāwūd 850 · 2/138 إسناده حسن— شعيب الأرنؤوط ومحمد كامل قره بللي
- Natāʾij al-Afkār (Ibn Ḥajar) 2/122 حديث غريب— ابن حجر
Açıklama
Birbiri ardına beş kısa dilek sıralanır: bağışlanma (ighfir), merhamet (irḥam), afiyet (ʿāfinī), hidayet (ihdinī) ve rızık (irzuqnī). Şerh kitabı Tuhfetü’l-Ahvezî, Tirmizî’nin rivayetinde wa-ʿāfinī yerine wa-jburnī geçtiğini, İbn Mâce’nin rivayetinin ise yine farklı olduğunu kaydeder. Aynı eser, Cezerî’den şunu aktarır: wa-jburnī, “beni zengin kıl” anlamına gelir; “Allah onun musibetini onardı” ifadesinden alınmıştır, yani kaybedileni geri vermiş veya karşılığını ödemiştir. Kelimenin kökü, kırığı onarmak anlamındadır. Eser ayrıca bu rivayetin, duanın iki secde arasındaki oturuşta meşru olduğunu gösterdiğini ekler.
- Tuḥfat al-Aḥwadhī 2/141